W krainie filozofów, łąk i salamandry plamistej

Piękne widoki na Tatry, Podhale, Pieniny, Babią Górę, malownicze hale, zabytkowe kościółki, Dunajec – to znaki rozpoznawcze Gorców, które przegrywają turystyczną konkurencję z pobliskimi Pieninami i Tatrami, ale dorównują im w atrakcyjności, choć ich urok ma odmienny charakter niż piękno tatrzańskich szczytów czy pienińskich wzniesień. Moje spotkanie z Gorcami to wakacyjne wyjazdy od wczesnego dzieciństwa do Łopusznej, która była dla mnie wtedy miejscem niezliczonych wędrówek z kuzynami po miejscowych pagórkach, lasach – w poszukiwaniu dzikich malin, borówek albo zwykłego wałęsania się bez celu. Potem we wczesnej młodości Gorce stały się miejscem pierwszych samodzielnych wypraw w nieznane, np. do Ochotnicy Górnej, gdzie autobus kończył swoją trasę, skąd do starej bacówki, która służyła