Na wygnaniu

Wydarzenia polityczne z początku XX w. spowodowały okrojenie obszaru Kresów Wschodnich I Rzeczypospolitej do terenów na wschód od linii Lwów–Wilno oraz na wschód od linii Niemna i Bugu. Jednak dopiero w roku 1945 nastąpiła diametralna zmiana. Konferencja jałtańska określiła ostatecznie utratę ziem II RP na wschód od linii Curzona, sankcjonując tym samym wschodnią granicę rozbioru Polski z 17 września 1939 r. Po ponownym wkroczeniu sowieckich wojsk ziemie te stały się miejscem niewygodnym i nie lada problematycznym z punktu widzenia nowych włodarzy. Po pierwsze Ukraińcy, szczególnie inteligencja, masowo uciekali czy też emigrowali przed bolszewicką zarazą na Zachód. Po drugie zaś na tych terenach, zwłaszcza we Lwowie, przewaga ludności polskiej była przytłaczająca. Za „drugiego Sowieta”