Madonny z kolekcji Edwarda Solly’ego spotykają Madonny Warszawskie

W roku 1821 angielski kupiec Edward Solly w końcu dobił targu z dworem pruskim i za kwotę 500 tys. talarów odstąpił królowi Prus Fryderykowi Wilhelmowi III swoją liczącą 3012 obrazów kolekcję malarstwa włoskiego, niderlandzkiego i niemieckiego. 500 tys. talarów stanowiło wtedy równowartość 1 proc. pruskiego budżetu, transakcja nie obyła się więc bez kontrowersji. W dwupiętrowym domu Solly’ego przy Wilhelmstrasse 67 w Berlinie (część zamieszkana wtedy głównie przez pruskich urzędników, Solly jako zięć jednego z tych najwyższych był tam na właściwym miejscu) dzieła sztuki zdominowały wszystkie komnaty, a jeżeli wierzyć wspomnieniom syna Johanna W. Goethego, Augusta, to „składowano je nawet w kuchni i powozach”. Solly miał swoich