Dziewięć mgnień zmienności

Byłem z nią dziewięć dni, w ciągu których poznałem jej janusowe oblicze. W mieście kapryśna i nieporęczna, trudna do zaparkowania, łasa na paliwo, niepotrafiąca pokazać pełni możliwości. Często zbyt głośna i skrzętnie ukrywająca swoje niewątpliwe walory. Za to w trasie okazywała się bardzo miłą towarzyszką najdłuższych nawet podróży. 210 koni bardzo się przydawało podczas dynamicznej jazdy. Tutaj, odwrotnie niż w mieście, nie była już tak ważna praca automatycznej 8-przełożeniowej skrzyni biegów, która w mieście nie do końca współgrała z napędem. Na autostradzie przy jeździe z dużymi prędkościami Insginia okazywała się autem niemal stworzonym do takiej jazdy. Bezproblemowo mijała kolejnych maruderów, nie mając żadnych problemów z elastycznością. Spalanie ropy oscylowało w okolicach 6–7