Początek końca suwerenności

Obserwujemy dziś przełomowe chwile dla dalszego kształtu Unii Europejskiej jako instytucji. Traktat lizboński jest już martwy, konstruuje się w jego miejsce nową rzeczywistość polityczną, nowy układ sił. Już się mówi o formie dyrektoriatu niemiecko-francuskiego. Oczywiście daleka droga do realizacji tej wizji, ale fundamentalne jest, by Polska czynnie brała udział w dyskusji o nowej formie Unii. Istnieją dwie drogi – jedno państwo bądź grupa suwerennych, narodowych i solidarnych państw. Tymczasem ze strony obozu rządzącego nie widać żadnej chęci do zaangażowania się we wspomnianą debatę. W takiej sytuacji, gdy Polska jest jedynie bierna, przestajemy być realnym partnerem do dyskusji – przestajemy być traktowani podmiotowo. A jest to wstęp do utraty suwerenności.