Historia pewnego śpiocha (cz. 3)

Ostatnie dni przyniosły nam piękną białą zimę. Skrzący się wokoło śnieg przywołuje sentymentalne wspomnienia z dzieciństwa. Mnie osobiście przypomniały się piękne wycieczki do zaprzyjaźnionego leśnika i jego zwierzyńca, świetnie nadające się jako osobna opowieść o śnie zimowym i następnym puchatym bohaterze. Otóż leśnik ten był wielkim miłośnikiem wszelkiego żywego stworzenia i poza odchowanymi rokrocznie młodymi sarnami, dzikami i ptakami miał także oswojoną popielicę. Słowo „oswojona” nie oddaje być może wzajemnej relacji tych dwojga. Kitka – bo tak miała ta popielica na imię – nie zachowywała się oczywiście jak pies ani kot, jednak pozwalała się brać na ręce i reagowała na specjalne cmokanie, słysząc je, przybiegała od razu po porcję orzechów laskowych, specjalnie dla