Bądźmy cierpliwi, doczekamy

Ciekawi mnie, ile razy jeszcze będę siadał do pisania rocznicowego wspomnienia o tragedii smoleńskiej ze świadomością, że spokojnie mogę skopiować tekst z roku poprzedniego. Bo przecież i teraz mogę napisać mniej więcej tak: „Mija kolejny rok od największej tragedii w powojennej historii Polski. Pomimo upływu czasu wciąż jest więcej pytań niż odpowiedzi. Prawdy tymczasem domagają się nie tylko ofiary i ich najbliżsi…”. Co takiego musi się wydarzyć, byśmy w końcu doczekali się zwrotu wraku tupolewa, czarnych skrzynek, by wreszcie stało się jasne, co lub kto sprawił, że o prezydencie Lechu Kaczyńskim, Januszu Kurtyce, Władysławie Stasiaku i tak wielu innych wybitnych Polakach możemy mówić już wyłącznie w czasie przeszłym? Jak długo jeszcze kagebiści z Moskwy będą śmiać się nam w twarz,