​Obszary estetycznej degradacji

Gdyby ktoś mi powiedział, że blok mieszkalny wzniesiony w epoce Władysława Gomułki można oszpecić, nie uwierzyłbym. Jak można oszpecić coś, co w zdecydowanej większości przypadków jest szpetne albo rozpaczliwie przeciętne? A jednak ten niezwykły wyczyn doszedł przed paroma laty do skutku na warszawskiej Ochocie. Stało się to możliwe, gdyż zniszczone elewacje miały cechy wyróżniające je na tle standardowej mieszkaniówki tamtych czasów. Było więc co oszpecać. Gdy we wczesnych latach 60. XX w. między ulicami Archiwalną a Dickensa powstawało jedno z wielu wznoszonych wtedy osiedli, ograniczono je od północy i południa zespołami trzech identycznych bloków – dominant. Miały ciekawe rozwiązanie: klatki schodowe doświetlono, stosując na znacznej powierzchni przeszklenie pionowych pasów elewacji.