Leonid Breżniew miał rację

„Róbcie, jak uważacie, bylebyście wy i wasza partia później tego nie żałowali” – miał powiedzieć zrezygnowany Leonid Breżniew Edwardowi Gierkowi, który uznał, że nie może nie wpuścić Jana Pawła II do własnej ojczyzny latem 1979 r. No i zaczęło się to, czego początki zapamiętałem jako 7-letnie dziecko podnoszone przez ojca do góry, żeby zobaczyło papieża w Gnieźnie. Breżniew ostrzegał słusznie: partia pożałowała. Solidarność wybuchła z niezwykłą siłą, m.in. w Hucie Katowice, gdzie Breżniew miał legitymację PZPR numer jeden. Młodzież, która z całej Polski zjechała tam za chlebem, głównie ze wsi, poddana komunistycznemu eksperymentowi, nagle odzyskała tożsamość, a na czele buntu w zakładzie Breżniewa stanął Andrzej Rozpłochowski. Jeśli dziś Polski nie udaje się oderwać od Boga, jeśli upadają