Święto krnąbrności, nie kompromisu

Pełniący obowiązki elit III RP szybko nauczyli się, jak wykorzystywać polskie pragnienie wolności i demokracji do własnych celów. Nie inaczej jest z 4 czerwca 1989 r. Dlatego datę tę można świętować jedynie jako symbol polskiej krnąbrności, a nie kompromisu z komunistami.   Okrągły stół, bardziej chyba w sposób zakulisowy niż oficjalny, zapowiadał powstanie nowego establishmentu przeobrażającego się państwa. PZPR-owska nomenklatura, wbrew pewnemu naiwnemu mitowi, wcale nie oddawała władzy tak ochoczo. Niechęć betonu partyjnego, nie tylko wysokiego szczebla, wobec „solidaruchów” była ogromna. A tak zwani partyjni liberałowie byli cyniczni, wyrachowani i związani z PRL i Sowietami głębokimi lojalnościami rodzinnymi, agenturalnymi, instytucjonalnymi i towarzyskimi. Na stare nowe