Umierał latami w kręgach piekieł

Zygmunt Olechnowicz, ps. Zygma, Grom, to jeden z tysięcy kresowych żołnierzy AK, którzy po zajęciu ich rodzinnych ziem przez Armię Czerwoną w 1944 r. pozostali za jałtańskim kordonem, by na tych straconych posterunkach kontynuować opór przeciwko sowieckiemu zniewoleniu. Wielu z nich poległo w walkach toczonych aż do lat 50., tysiące trafiły do sowieckich łagrów, jednak losy „Zygmy”, partyzanta ze zgrupowania ppor. Czesława Zajączkowskiego „Ragnera”, a po jego śmierci adiutanta ppor. Anatola Radziwonika „Olecha”, porażają tragizmem, a okrucieństwa, których doświadczył przez całe życie w „ustroju szczęśliwości społecznej”, zmuszają, by w milczeniu i pokorze zadumać się nad ogromem ofiary, którą złożyli kresowi rycerze w obronie sprawy dla nich najświętszej – Ojczyzny. W służbie Ojczyźnie