​Stalinowskie brednie wiecznie żywe?

„Każdy wie, jak wyglądało centrum Warszawy po wojnie. Morze gruzów”. Oto początek tekstu opublikowanego na pierwszej stronie „Informatora Ochoty i Włoch” (nr 12 z 8 lipca–26 sierpnia br.) – bezpłatnego dwutygodnika, na który natrafiłem, robiąc zakupy. Jakże głęboko się myliłem, sądząc, że po dziesiątkach publikacji i kilku wystawach, nikt nie będzie już mylił zrównanego z ziemią getta z warszawskim Śródmieściem 1945 r., w którym obszary zburzone były jedynie wyspami w morzu zachowanej, spalonej i nadającej się do odbudowy tkanki miejskiej, unicestwionej następnie przez decydentów Biura Odbudowy Stolicy. Zastanawiam się, ile jeszcze artykułów i książek trzeba napisać, by stalinowskie brednie o „zrównanej z ziemią Warszawie” przestały funkcjonować w charakterze historycznej