Magiczne serce

Andrzejek zawsze czekał na wieczór przed swoimi imieninami. Razem z całą rodziną jedli wspaniałą kolację, na deser był imieninowy tort, aż wreszcie zaczynały się wróżby. Babcia topiła wosk w garnku i każdemu lała go przez klucz do wielkiej miski z wodą. Potem w ciemnym pokoju każdy oglądał przy lampie cień, jaki woskowa figura rzucała na ścianę. Tacie zawsze pokazywało się coś związanego z samochodem. Tak twierdził i wszyscy to widzieli – raz było to koło, innym razem silnik, siedzenie, a nawet cały samochód. I chyba wróżba była prawdziwa, bo ojciec Andrzejka nieustannie musiał zajmować się samochodem. Albo nim jeździł, albo go naprawiał. Samochód był stary i wszyscy mieli nadzieję, że tata wywróży sobie nowy. Dotąd się nie udało. Mama