​„Letnicy” – inteligencja ze wszystkimi wadami

numer 2495 - 29.11.2019Kultura

TEATR „Letnicy” Maksima Gorkiego to powstały w roku 1904 dramat, który stawia wiele potrzebnych pytań, dotyczących m.in. roli i stanu inteligencji nie tylko w przedrewolucyjnej Rosji, lecz także we współczesnej Polsce.

Teatr Narodowy sięgnął po tekst, który nie należy do najłatwiejszych, a jego warstwa psychologiczna wyraźnie przebija się ponad tzw. akcję, której praktycznie nie ma. Dramaty Gorkiego od samego początku, czyli jeszcze w carskiej Rosji, wzbudzały kontrowersje. Zdarzało się nawet, że publiczność dzieliła się na dwa obozy – jedni wygwizdywali przedstawienie, drudzy przyjmowali je z aplauzem. Również wśród samych aktorów wywiązywały się żywe dyskusje, czy należy otwarcie krytykować rosyjską inteligencję, czy też z uwagi na jej rolę społeczną raczej ją wspierać.

Autor przedstawienia, urodzony w 1868 r. Aleksiej Maksimowicz Pieszkow (Maksim Gorki), znany z sympatii do słabszych grup społecznych, związał się z ruchami domagającymi się radykalnych zmian. W styczniu 1905 r



zawartość zablokowana

Autor: Jacek Szpakowski


Pozostało 51% treści.

Chcesz przeczytać artykuł do końca? Wyślij SMS i wprowadź kod lub wykup prenumeratę i zaloguj się.

Dostęp do artykułu
wyślij sms o treści GP1 na numer 7155
koszt 1 zł (1,23 zł brutto)
Prenumerata
Mam dostęp
zaloguj się