Nabici w edukację

Szkoła w Polsce niepodległej uważana była za instytucję społecznego zaufania. Kwiaty wręczane nauczycielom na zakończenie roku wyrażały symbolicznie to zaufanie. Dawało się je nauczycielom z tego samego powodu, z jakiego kwiaty należą się mamie czy babci. Prawdziwego nauczyciela kocha się podobnym rodzajem miłości. Nauczyciela – ale nie funkcjonariusza systemu oświaty, nie „edukatora”. Rodzice i uczniowie przez 20 lat niepodległości znajdowali zawsze w polskich szkołach kogoś, komu należały się kwiaty. Od czasów komunistycznych, czyli o wiele dłużej niż te 20 lat, trwa jednak wymyślony przez marksistowskie łby i sztucznie podsycany konflikt między szkołą a rodzicami. Ten fakt trzeba przypominać, bo jest on notorycznie pomijany przez naiwnych optymistów. W czasach PRL trąbiono w