Bronię Franciszka

Od kilku dni trwa festiwal absurdu. Z jednej strony mamy doniesienia o zamachu na papieża, z drugiej sypiące się, szczególnie ze strony konserwatywnej, wyrazy oburzenia na Franciszka, który rzekomo miał ukazać swoją prawdziwą twarz. A ja zastanawiam się, o co ta burza. Kobieta na pl. Świętego Piotra, nieszczególnie roztropnie, choć może z głębokiej pobożności, zaczęła ciągnąć papieża za rękę. Ten się wyraźnie zdenerwował, powiedział jej mocnym tonem kilka słów, a potem, gdy nadal go nie puszczała, trzepnął w rękę i odszedł zdenerwowany. Sytuacja, jakich są miliony w naszym życiu, ktoś nas wkurzył, my wybuchnęliśmy, a potem przepraszamy (bo warto odnotować, że papież przeprosił). Nic w tym dziwnego ani zaskakującego, szczególnie gdy się wie, jaki temperament ma Franciszek. Chyba że ktoś