Szwajcaria Mazowsza

Okazuje się, że tutaj, pod Płockiem, Mazowsze wcale nie musi być nużąco płaskie. Że wyrastające jeden po drugim strome ściany, jary i wąwozy mogą sprawić nie lada przeszkodę – nawet dla tak zręcznie uwijającej się rzeki, jaką jest Skrwa. Zapach żywicy. Najpierw bardzo intensywny, po chwili nieco ustępujący, przechodzący w przegniłą zimną woń. Zupełnie przyjemną. Schodzę w dół stokiem stromego jaru. Mimo wczesnej pory z każdym krokiem robi się coraz ciemniej – niebo przykrywa coraz więcej drzew. Robi się coraz głośniej. Słychać, że rzeka jest tuż-tuż. I faktycznie, jeszcze dwie minuty spokojnego marszu i wreszcie ją zobaczymy. Rzeka Skrwa tworzy w tym miejscu tzw. wielką pętlę. Wijąca się niczym zdrowo najedzony wąż boa skręca to w prawo, to w lewo. Jakby nie mogąc się zdecydować, z której