Władza, cygara i krew

TEATR \ „Bezkrólewie” Wojciecha Tomczyka to sztuka napisana wbrew oczekiwaniom dyrektorów teatrów i wbrew gustom dużej części publiczności. Ale z pewnością będzie o niej głośno. A w naszym konkursie wygrać można bilety na otwarte czytanie sztuki. Jest tu dużo odniesień do Smoleńska. Gdy pojawia się wątek śmierci króla, słyszymy, że niektórzy okazywali zadowolenie „Wręcz radość. Osobistą satysfakcję (…). Puścili nawet błaznów do domu żałoby. Aby szydzili ze zmarłych”. Gdy mowa jest o przyczynach śmierci, pada stwierdzenie: „króla oskarżali o jego własną śmierć”. Politycy są tu mafią w białych kołnierzykach, palącą cygara. Te cygara są tu atrybutami władzy: „Przecież śpiewają»Panowie w stolicy, palili cygara«. Tam zapalimy. Po tym nas poznają. Jako panów. I uznają nas” – słyszymy z ust