​Droga wymuszonej normalności

W ostatnich latach warszawski ratusz raczył nas najdziwniejszymi pomysłami. Hodowanie pomidorów i pietruszki w Al. Ujazdowskich, tworzenie aranżowanych odgórnie „sąsiedzkich miejsc spotkań”, w których mieliśmy się „integrować” niczym doświadczalne stworzenia testowane w bolszewickich laboratoriach społecznych, zwężanie ulic i akceptacja dla prób zakazywania (na początku zakaz dotyczył tylko niewielkiego obszaru) poruszania się samochodami – oto zaledwie kilka spośród wielu projektów, które realizowano bądź szykowano dla warszawiaków, wmawiając im jednocześnie, że takie są społeczne oczekiwania. Nie bardzo wiadomo, o jakie społeczeństwo chodziło administratorom stolicy, ponieważ nad deklaracjami akceptacji przeważały zawsze głosy krytyczne i protesty. Miałem okazję obserwować takie reakcje