Rocznica urodzin autora słynnych „Maków”

WSPOMNIENIE \ Napisał kilka operetek i komedii muzycznych, m.in. „Romans z urzędem skarbowym” (wystąpili w nim Eugeniusz Bodo i Jadwiga Andrzejewska) czy „Pokojówkę hotelu Europa”, oraz kilka utworów orkiestrowych. Najbardziej jest jednak znany jako kompozytor „Czerwonych maków na Monte Cassino”. 90 lat temu urodził się Alfred Schütz.
O tym, jak powstała słynna pieśń, można się dowiedzieć dzięki archiwum Polskiego Radia. Była noc z 17 na 18 maja 1944 r. – Napisałem muzykę dosłownie na kolanie. Jak przyniosłeś mi ten tekst, to on zrobił na mnie tak szalone wrażenie, że z miejsca miałem w głowie melodię – mówił w audycji (Radio Wolna Euuropa, 19 maja 1991 r.) Alfred Schütz, kompozytor, w czasie rozmowy telefonicznej z autorem słów Feliksem Konarskim. – Przy czytaniu pierwszej zwrotki przeszły mnie ciarki. Nie napisałem żadnej nuty, zaśpiewałem to z głowy. Nie mogłem wyobrazić sobie innej melodii, to ta właśnie pasowała do „Czerwonych maków” – wspominał Schütz.
Choć gen. Władysław Anders miał wątpliwości, czy pieśń nie jest za trudna, szybko zyskała wielką popularność wśród jego żołnierzy. Rychło też trafiła konspiracyjnie do okupowanej Polski.
Aż przyszły dni, że „Czerwone maki”, dla andersowców będące drugim hymnem Polski, stały się zakazane. O konsekwencjach jej śpiewania opowiadał Piotrowi Lisiewiczowi w ostatnim, 138. odcinku „Wywiadu z chuliganem” Jerzy Majchrzak, prezes Stowarzyszenia „Poznański Czerwiec 56”. – Andrzej miał ponad dwa metry wzrostu i ważył ponad 150 kilo. Siła nieprzeciętna. Popił sobie z kolegami, w czterech chłopa, w parku Wilsona. Tam jest muszla koncertowa. Weszli do niej i zaczęli śpiewać zakazane wtedy „Czerwone maki”. Zabrali ich panowie w skórzanych kurtkach. Gdy po trzech miesiącach tortur w piwnicach UB wyszedł, nie miał zębów i nie ważył nawet 70 kg. To była jedna z historii, które przelały czarę goryczy i wywołały wściekłość – wspominał gość Lisiewicza.
Alfred Longin Schütz urodził się 2 lipca 1910 r., zmarł 21 października 1999 r. Był kompozytorem, dyrygentem, autorem tekstów. Po wojnie wyemigrował do Brazylii, a później do Monachium, gdzie został pracownikiem Radia Wolna Europa. W ciągu 25 lat pracy w tej rozgłośni napisał ok. 300 piosenek dla cotygodniowej audycji „Podwieczorek przy mikrofonie”, ponadto kilka utworów orkiestrowych (suity „Mazurskie wesele”, „Taniec karpackich zbójników”, „Spotkanie królów na Wawelu”).