Tusk w narożniku

Premier przypomina boksera, który dostał serię ciosów, zatacza się i marzy już tylko o jednym: dotrwać do przerwy. Tusk był ostatnio parę razy liczony. Po aferze z taśmami PSL-u udawał, że ten cios go nie trafił. Amber Gold to już był nokdaun, sprawa Tuska juniora to kolejne liczenie, konflikty w PO – cios w szczękę, przegrane becikowe – prawy prosty, zdjęcia partyjnych kolesiów usłużnie ciągnących samolot OLT – cios w głowę, sędzia kumpel na telefon – znów pada. Słania się, modli o koniec rundy, a tu bach – debata ekonomiczna, bach – największa demonstracja od ćwierć wieku, bach – ma kontrkandydata na premiera. I jeszcze seria paru prostych – zdjęcia z meczu, ekshumacje i przypomnienie starych kłamstw, koalicjant ośmiesza go w mediach. Spójrzcie mu w oczy – widzicie ten strach? Wygrał