Raj dla dorosłych inaczej

Drabinki ponad kaskadami huczących wód. Przewieszone nad potokami mostki. Głębokie kaniony, ekspozycyjne przepaście, pieczary czy wreszcie zielone mchy w gęstwinie bukowych lasów. I tylko raz na jakiś czas słychać wołanie. Pamiętam ją jak dziś. – Kochanie, ale ja dalej nie idę… – Jak to? – Tak to. Przegiąłeś tym razem, wiesz? Wczoraj te skały i wspinaczka po kilkusetmetrowych drabinach, a dziś… – No o co ci chodzi, misiek? Masz przecież poręcz. Przytrzymaj się i skacz. – Mowy nie ma! Jeszcze polecę w przepaść i będziesz miał. Pewnie o to ci chodzi, co? No, przyznaj się! – Ojej… Kochanie, znowu zaczynasz… Chodź, podam ci rękę i wspólnie przejdziemy ten stopień. – Ani mi się waż! Nie puszczę się teraz tej poręczy. Rób, jak chcesz! Ja zawracam. – Ale, kochanie, posłuchaj: nasz domek jest