Nie umiem być lemingiem

Nie jest zwolennikiem określenia „drugi obieg”, bo sugeruje, że jest jakiś pierwszy, ważniejszy. A tymczasem my potrzebujemy prawdziwej alternatywy i widząc olbrzymią ruinę aktualnego systemu, molocha splecionego siecią szemranych powiązań, musimy tworzyć swój obszar kultury. I staramy się to robić. Jak ocenia Pan sytuację polskiego teatru? Teatr polski istnieje w stanie ciągłej transformacji, nadal zawieszony między PRL em a nowoczesnością. Oznacza to, że wciąż reprodukuje te same patologie. Przez 20 lat istnienia III RP pewne rzeczy zostały przeoczone. Zakończono stary system, ale nowy faktycznie się nie rozpoczął. Zabrakło jasnego komunikatu – do tej pory było tak, to się zakończyło, a teraz będzie inaczej, oto nowe standardy. W rezultacie mamy wolną amerykankę. Każdy przez te 20 lat