„Drogówka”: nienormalny świat Smarzowskiego

KINO \ Brudni ludzie w brudnych miejscach uprawiają brudny seks. I ten brud przyprawiający widza „Drogówki” o ból żołądka staje się nie tłem do intrygującej zagadki kryminalnej, ale dominantą. Niestety. „Drogówka”, wzorem głośnego „Bejbi Blues”, stawia na pokazywanie patologii, która zamiast czaić się na marginesie, wylewa się po horyzont. I oczywiście gdziekolwiek by spojrzeć, normalności brak. „Zwykłe” łapówki i wielkie przekręty dla policjantów drogówki są tu codziennością. Na dodatek seksualność mundurowych jest zwierzęca i podła, a Smarzowski w pokazywaniu jej ohydztwa nie oszczędza widza. Postaci w filmie są albo złe, albo… bardzo złe. Ci, którzy są uczciwi w pracy, „nadrabiają” w życiu prywatnym. Ponurej fabuły końca nie widać. Choć opowieść głównego bohatera – sierżanta