Siwiec na transparenty

OSTATNI Z WYKLĘTYCH \ ZAPOMNIANY BOHATER 8 września 1968 r. na ówczesnym Stadionie Dziesięciolecia, podczas centralnych dożynek z I sekretarzem Gomułką na czele, Ryszard Siwiec oblał się rozpuszczalnikiem i podpalił w proteście przeciw krwawej inwazji wojsk Układu Warszawskiego na Czechosłowację. Działał w pojedynkę, bo nie chciał, żeby na jego najbliższych spadły represje. 60-letni Ryszard Siwiec – żołnierz Armii Krajowej, z wykształcenia filozof, z zawodu księgowy (po wojnie odmówił pracy w szkolnictwie, nie chcąc uczestniczyć w komunistycznej indoktrynacji młodzieży) – nie był wariatem, choć od chwili podpalenia taką wersję rozpowszechniali esbecy. Na czym polegało „wariactwo” Siwca? Płonąc, rzucał ulotki: „Ginę po to, żeby nie zginęła wolność, prawda i człowieczeństwo”. I krzyczał: „