Upadek jarocińskiej idei

Pamiętam niesławne występy pana Owsiaka w Jarocinie. To było po prostu niesmaczne. Wydzierający się do mikrofonu Owsiak i niewielka grupka ewidentnie spędzonych „młodzieżowych aktywistów” wokół niego. Dalej – pustka. I niesmak widoczny na twarzach ludzi z daleka przyglądających się tej żenadzie. Myśmy dokładnie wiedzieli, skąd się te „uwalniane słonie” wzięły. Każdy porządny człowiek wiedział, że to ma być bolszewicka przeciwwaga dla antysystemowych występów. Głośno domagaliśmy się wolności wypowiedzi deklarowanej przez „bohaterów okrągłego stołu”. Zamiast tego puszczono na nas ciężko uzbrojone policyjne oddziały prewencji. Długie pały, hełmy, tarcze, sikawki, tortury na komisariatach i cała niesławna reszta „procedur przywracania porządku”. Skończyło się wiadomo jak: totalną demolką