Wojciech Kilar – epitafium

WSPOMNIENIE \ POŻEGNANIE PRZYJACIELA O godzinie 4.15 intensywnie dzwoni moja komórka. Boję się takich telefonów. 10 kwietnia 2010 r. o tej samej porze czasu amerykańskiego obudził mnie telefon od mojego przyjaciela: „Zginął prezydent Kaczyński”… Jan Sporek Dnia 29 grudnia, kiedy pisałem te słowa, na ekranie telefonu przeczytałem: „Bliźniak”. A więc mój brat. I trwoga – rany boskie, co się stało? – Wiem, że jest czwarta rano, ale chcę cię zawiadomić, że zmarł Wojciech Kilar. – Mój Boże, miej w opiece jego duszę. Nie rozmawialiśmy więcej. Uklęknąłem. „W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Ojcze Nasz, Zdrowaś Mario i Wieczne Odpoczywanie” – odmówiłem półszeptem. Odszedł jeden z najwspanialszych ludzi i najwspanialszych kompozytorów naszych czasów. Człowieczeństwo Wojciecha Kilara mierzę