Różański obiecywał: „pieprzną ci w łeb”

Tadeusz Płużański – więzień niemieckich obozów, a potem stalinowskich katowni. Żołnierz Wyklęty/Niezłomny, bliski współpracownik rotmistrza Witolda Pileckiego, razem z nim skazany w marcu 1948 r. przez krzywoprzysiężny, podporządkowany kom-partii i bezpiece sąd na podwójną karę śmierci. Właśnie ukazały się wspomnienia prof. Tadeusza Płużańskiego „Z otchłani”. Tadeusz Płużański, rocznik 1920, po zdaniu matury w 1939 r. w Liceum im. Tadeusza Czackiego w Warszawie, we wrześniu zgłosił się na ochotnika do 77. Pułku Piechoty. 29 września został ciężko ranny w bitwie pod Janowem Lubelskim. Po zakończeniu działań wojennych i zaleczeniu ran, od grudnia 1939 r. działał w konspiracji, w Polskiej Ludowej Akcji Niepodległościowej i w Tajnej Armii Polskiej (jej współzałożycielem był Witold Pilecki),