I tylko te smutne oczy…

Siedzą przy stoliku we trzy. Pierwsza głaszcze zadbane kosmyki włosów. Druga nadal ogląda się w lusterku. Szminką poprawia usta. Trzecia zajęta jest malowaniem paznokci. Nie rozmawiają. Nie w tej chwili. Na to przyjdzie jeszcze pora. Teraz trzeba się wyszykować. Stefan Czerniecki tekst i zdjęcia Siedzę wystarczająco blisko, aby móc dokładnie im się przypatrzeć. Długie, kruczoczarne włosy. Przypudrowane twarze. Nęcące bransoletki. Wiotkie szyje i zgrabne sylwetki. Dziewczyny siedzą prawie jednakowo. Każda z obowiązkowo założoną nogą na nogę. Stopy w zalotnej pozie. Wysoki, przynajmniej kilkucentymetrowy obcas. – Bo się zakochasz! – wytrąca mnie z zapatrzenia Thom, niedawno poznany australijski kolega. To on nas tu przyprowadził. – Faktycznie, przepraszam was… – usprawiedliwiam się, nadal