W Polsce, czyli nigdzie

Kiedy Alfred Jarry użył tytułowego sformułowania dla oznaczenia miejsca akcji w swoim „Ubu Królu”, w 1896 r., Polski rzeczywiście nie było na mapie Europy. W umysłach Polaków obecna była jednak bardzo silnie jako projekt organizujący zbiorową wyobraźnię. Dzisiaj, jak się wydaje, jest odwrotnie. Państwo polskie bez wątpienia istnieje, szykuje się właśnie do wyborów do Parlamentu Europejskiego, natomiast jako projekt na przyszłość niczyjej wyobraźni nie pobudza, właściwie nawet się o to nie stara. Najdobitniej zaświadczają o tym nieprzebrane rzesze jego obywateli, którzy „głosują nogami”, wyjeżdżając do krajów atrakcyjnych obietnicą lepszej przyszłości. Tutaj nikt już na nią nie liczy, przynajmniej nie wśród młodych – spośród ludzi w wieku 25–34 lat wyjechało już 726 tys., tj. 10,6 proc.