Pan Marek

Kto raz posmakował autentyczności, tej prostej acz przepięknej, przypominającej niekiedy haiku, frazy Nowakowskiego, ten tym bardziej wyczulony był na nieprawdę. Na sztuczki pisarzy przykrywających formalnymi zabawami myślową pustkę i strach przed opowiedzeniem, jak jest naprawdę.Książki Marka Nowakowskiego polecił mi przyjaciel, który rekomendując „Księcia nocy”, powiedział, że warto czytać pisarzy prawdziwych. Byłem wtedy nastolatkiem, który chłonął jak gąbka wszystko – to przypadłość wieku – jednako rzeczy złe i dobre, mądre i głupie, ważne i nieważne. Wiele z naszych młodzieńczych literackich fascynacji znika potem bezpowrotnie na pawlaczach, w piwnicach i na strychach. Z Nowakowskim było inaczej, bo sięgam po jego książki do dziś i z niecierpliwością czekałem na każdą następną. Szare