Pożegnanie Marka Nowakowskiego

POGRZEB \ W Alei Zasłużonych na Wojskowych Powązkach spoczął w piątek Marek Nowakowski – wybitny pisarz, autor opowiadań z życia środowisk marginesu społecznego oraz utworów ukazujących nastroje, postawy i przemiany społeczeństwa w schyłkowym okresie PRL u. Regularnie publikował w „Gazecie Polskiej Codziennie”. Pogrzeb pisarza rozpoczął się od mszy św. w kościele św. Karola Boromeusza. Liturgii żałobnej przewodniczył ks. Aleksander Seniuk, rektor w klasztorze Sióstr Wizytek w Warszawie. – Mówił do mnie nieraz: Pamiętaj, jesteśmy ziomalami. To prawda, wyszliśmy z tych peryferyjnych łąk warszawskich, to był nasz wspólny mikroświat – wspominał w homilii ks. Seniuk. – Dziękujemy Ci za Twoją wielką pasję w poszukiwaniu prawdy o Polsce i Polakach – mówił duchowny i dodał, że na kartach swoich książek Nowakowski przywracał ludziom odrzuconym honor i godność. W ostatniej drodze pisarza żegnali, poza najbliższą rodziną, m.in. prezes warszawskiego oddziału Stowarzyszenia Pisarzy Polskich Jacek Moskwa, reżyser filmowy Antoni Krauze, przedstawiciele świata kultury, politycy, dziennikarze „Gazety Polskiej” i „Gazety Polskiej Codziennie”, w których Nowakowski publikował, a także liczni mieszkańcy stolicy, którzy na grobie pisarza w Alei Zasłużonych składali kwiaty i zapalali znicze. Wzruszające chwile podczas pogrzebu zapewnił muzyk Muniek Staszczyk, który w towarzystwie gitarzysty zaśpiewał piosenki „Warszawa” i „Bóg” z repertuaru T.Love, a także przejmującą balladę przedwojennej Warszawy „Apaszem Stasiek był”. Córka pisarza odczytała fragment ostatniej książki Nowakowskiego „Dziennik podróży w przeszłość”, w którym pisarz wraca do czasu swojej młodości, gdy dopiero marzył o zostaniu pisarzem. (kp) )