Piekło zamiast życia

Jak żyć w kraju skrajnej niesprawiedliwości, patologii, bezprawia, w kraju triumfu prymitywnego cwaniactwa, nikczemności, kłamstwa? W kraju zmarnowanych trzech pokoleń najlepszych ludzi i zwycięstwa tow. Szmaciaka? W kraju, w którym lump jest elitą, bandzior ofiarą, a ofiara bandytą? Jak tu rano z poczuciem sensu wstawać, jak nie mieć permanentnej depresji, jak nie zionąć do hołoty nienawiścią? Jak tu dzieci wychowywać na przyzwoitych ludzi, wiedząc, że byle łajdak zainstalowany byle gdzie ten wielki wysiłek bezkarnie zniszczy? Ile lat, ile pokoleń można doznawać wyłączne rozczarowań, cierpień i krzywdy? Jak długo można słuchać zakłamanego bełkotu, patrzeć na cyniczne, załgane gęby? Przecież ci złodzieje ze wszystkiego nas okradli, tak jak nasze matki i nasze dzieci – z normalności, z