Moherowa suwerenność

Splecenie się dwóch wydarzeń, Marszu Niepodległości i Solidarności oraz zakończenia prezydencji Polski w UE, stało się pretekstem do istnego wysypu komentarzy i analiz postaci medialnych. Audiatur et altera pars. Szeroko pojęty salon pseudopostępowych oczywiście w pełni zachwycił się Tuskiem i przeraził PiS-owskim marszem. Jednak nastąpiła pewna subtelna zmiana w retoryce. Czytając wypowiedzi np. Katarzyny Wiśniewskiej w „Gazecie Wyborczej” czy słuchając młodych dziennikarek prowadzących programy w TOK FM, zaskakuje jedno. Pewne słowa stały się tak groteskowe i passé, że już nie wymagają poprzedzania ich negatywni przymiotnikami. Już nie mówi się o „źle pojmowanej” suwerenności. Dobrze wychowany człowiek wie, że to pleonazm. Samo użycie w sensie niepejoratywnym pojęć, takich jak „