Rozkazy – za cenę życia

Późnym wieczorem wszystkie zgrupowania żoliborskie otrzymały rozkaz przygotowania się do wymarszu z Puszczy Kampinoskiej. Nie był to rozkaz „Żywiciela”, który na pewno zdawał sobie sprawę z beznadziejności zaistniałej sytuacji i pragnął za wszelką cenę nie dopuścić do dalszej walki, do strat wśród żołnierzy i ludności cywilnej. Zamierzał on trzymać się w Puszczy Kampinoskiej do czasu otrzymania dostatecznej ilości broni ze zrzutów. Był to rozkaz Tadeusza Bora-Komorowskiego, a przywiózł go łącznik, oficer ze Sztabu AK. Nie pomogły rzeczowe argumenty, które przytaczał ppłk. „Żywiciel” – rozkaz został wykonany. Około godz. 24 cała kolumna ubezpieczonym szykiem wyruszyła przez Laski w kierunku Wólki Węglowej. Na czele szedł przewodnik – żołnierz z plutonu 215. – strz. „Lech”, mieszkaniec