Sztuczne kino

Wystarczy, by twórcy z pokorą przyjrzeli się faktom z najnowszej historii polskiej walki o wolność w XX w. Faktom, które mogłyby zaskoczyć i zachwycić wielu, gdyby były podane takimi jakie były, a nie takimi jakimi chcieliby je widzieć salonowi twórcy. Co różni film „Powstanie Warszawskie”, wyprodukowany przez Muzeum Powstania Warszawskiego, od „Kamieni na szaniec” Roberta Glińskiego i „Miasta 44” Jana Komasy? Pierwszy jest opowieścią zbudowaną na autentycznych kronikach powstańczych, z minimalnym uzupełnieniem fabularnym. Dwie ostatnie zaś produkcje historyczne drażnią widocznym nadskakiwaniem gustom wyimaginowanego tworu nazwanego przez ich twórców „młodzieżą”. Proponują płaską popkulturową papkę, którą nie są w stanie nakarmić adresata. Uderzają sztucznością. Młodzieżowy target Twórcy