Morze Sargassa

Po Październiku 1956 r. nastąpił swoisty wysyp „literatury obrachunkowej”. Tak nazwano płody pióra pisarzy, którzy wpierw gorąco wierzyli w komunizm, byli oddanymi współtwórcami nowego ładu, żeby po latach boleśnie rozczarować się sposobem wcielania tej wzniosłej idei w życie. Były to dramaty apologetów systemu, cierpliwie i wiernie stosujących się do zaleceń rządzącej partii. Ci apologeci często sami podlegali okrutnym represjom jako ofiary odchyleń trockistowskich, prawicowych, nacjonalistycznych i innych. Wymuszano na nich przyznawanie się do niepopełnionych win, samooskarżenia i oskarżenia wyimaginowanych wspólników. Torturowani psychicznie i fizycznie przyjmowali ciężar niepopełnionych win i zbrodni, poświęcali się dla partii, byli jej karnymi, ślepo oddanymi żołnierzami. To były tzw