Niebieska Dziura

Oj, nie jest dobrze… Głowa jakby w zawieszeniu. Szybko orientuję się, że jestem już mocno spocony. Chyba mam gorączkę. Głowa oparta o autobusową szybę. Jakby pogrążona w innym wymiarze. Niczym podczas wjeżdżania w górach, gdy co chwilę trzeba odtykać sobie uszy, wyrównując ciśnienie w głowie. A przecież jesteśmy w Belize! Jednym z najbardziej równinnych państwa świata! W głowie wciąż mi piszczy. Nie jest dobrze… Jasnoszara nitka wąskiej szosy przedziera się przez porośnięte gęstą dżunglą zarośla. Ciemna toń belizyjskiej puszczy oplata naszą drogę ze wszystkich stron. Nie za bardzo mam pojęcie, gdzie jesteśmy. Autobus wjeżdża w tę toń coraz głębiej i głębiej, by wreszcie nagle się zatrzymać... – Ej! Gringos! To tutaj! Wysiadacie! – krzyczy z szoferki ciemnoskóry kierowca. – Ale my