Gwiazdka

Noc zmieszana ze śniegiem na zimowych polach, pierwsza gwiazdka na niebie dalekim i czarnym, jak wspomnienie o czasach, w których każdy Polak mógł być pięknym i dobrym, mądrym, solidarnym... Jak marzenie o świecie, gdzie przyszłość i przeszłość wspólnota łączy w jedno, bez żadnej łatwizny, a myśli przesyłane nam przez Boże Dziecię wciąż są pełne miłości, dobra i Ojczyzny... Bo bez niej, cóż, chwilowa radość i dostatek los zawsze może zdmuchnąć pozorów scenerię... Zostaje nam nadzieja krucha jak opłatek – swojski chleb, słany w listach z Polski na Syberię.