Elity i łżeelity pseudoniepodległości

Niedawna rocznica Powstania Listopadowego jest okazją do refleksji nad wpływem niewoli, skrytej pod pozorami suwerenności, na stan elit i umysłów poddanego takiemu eksperymentowi narodu. Sytuacja ta była dwukrotnie doświadczeniem Polaków. Raz w latach 1815 –1830 – w konstytucyjnej dobie Królestwa Kongresowego (KK). Drugi zaś raz w latach 1944/1945–1989 – w okresie PRL u. Obie te epoki łączy formalne istnienie, choćby ułomnego, ale jednak państwa polskiego, z własnym rządem, sejmem, armią, administracją, symbolami, ustawodawstwem, granicami, skarbem, oświatą itd. Stan ten w obu wypadkach nastąpił bezpośrednio po latach wojen (1792–1815 i 1939–1945), zaniku państwa i daremnym wysiłku przywrócenia jego niepodległości. Przez wykrwawione społeczeństwo odbierany zaś był jako ocalenie Polski od