Chcesz w mordę?

Znakomity polski poeta Konstanty Ildefons Gałczyński w swoim wierszu „Cyrulik jesienny” skarży się na nudę: „Oto się jesień zaczyna i nie ma komu dać w mordę”. Ale to były inne czasy, bicie w mordę należało do arsenału osobników wykolejonych. Ludzie z wyższych sfer policzkowali, a jeszcze wcześniej wzywali na pojedynek, gdy poczuli się obrażeni. Dziś w mordę biją dzieciaki, nastolatki i ludzie na stanowiskach. Owszem, też z nudów, ale najczęściej ze złości. Jest ona głównym motywem rękoczynów, których dopuszczają się sfrustrowani obywatele lepszego świata. A dlaczego są sfrustrowani? Ano, dlatego, że tak, jak niemieccy Zieloni, chcą wszystkiego – i to natychmiast. To przez ten dobrobyt i luz, który trzeba koniecznie zaspokoić i wyczerpać do dna. A jak się nie da, to w mordę. W Wielkiej