Człowiek premiera prezydentem Włoch

Sergio Mattarella zostanie jutro zaprzysiężony na prezydenta Republiki Włoskiej. Popierany przez premiera Matteo Renziego kandydat wygrał sobotnie głosowanie, zdobywając prawie 2/3 głosów. Mattarella, obecnie sędzia Sądu Konstytucyjnego, zasłynął jako autor prawa wyborczego. 73-letni Mattarella od początku był faworytem. Rządząca Partia Demokratyczna (PD) jednogłośnie poparła wniosek o wystawienie go jako kandydata. Jedynym liczącym się konkurentem w wyścigu o prezydenturę był Ferdinando Imposimato, sędzia śledczy w stanie spoczynku, który prowadził śledztwo w sprawie zamachu na Jana Pawła II. Imposimato miał poparcie populistycznego Ruchu Pięciu Gwiazd. Zgodnie z włoską konstytucją, w wyborach wzięli udział przedstawiciele obu izb parlamentu i wszystkich 20 regionów kraju. W pierwszych trzech głosowaniach Mattarella nie uzyskał wymaganej większości 2/3 głosów. Za czwartym razem wystarczała zwykła większość. Mattarellę poparło wówczas 665 (65,9 proc.) ze 1009 elektorów. Oprócz PD, zagłosowała na niego koalicyjna Nowa Centroprawica, mniejsze partie centrowe oraz część członków ugrupowania Forza Italia Sil- vio Berlusconiego. Ci ostatni postąpili wbrew zaleceniom przewodniczącego. Ferdinando Imposimato zyskał 127 głosów. Prezydent elekt Włoch pochodzi z Palermo na Sycylii. Jego ojciec był członkiem Chrześcijańskiej Demokracji (DC). W partii tej działał także brat Sergio Mattarelli, Piersanti, który w 1980 r. został zamordowany przez mafię. Zwycięzca sobotnich wyborów także był związany z chadecją. Z jej ramienia w 1983 r. został wybrany do parlamentu i zasiadał tam bez przerwy przez 25 lat. W latach 1987–1989 był ministrem ds. kontaktów z parlamentem w dwóch rządach, a potem kierował resortem edukacji w gabinecie Giulia Andreottiego. Podał się do dymisji w proteście przeciw ustawie dającej monopol na rynku medialnym firmie Fininvest Silvio Berlusconiego. Po aferze korupcyjnej w DC (tzw. sprawa Tangentopoli) był jednym z założycieli nowego chadeckiego ugrupowania – Włoskiej Partii Ludowej. Jego także oskarżano o łapówki, ale zarzuty nie zostały udowodnione. W tym samym czasie Mattarella współtworzył prawo wyborcze dające automatycznie zwycięskiej partii 75 proc. miejsc w parlamencie. Zasady te obowiązywały podczas głosowań w 1994 r., 1996 r., i 2001 r. W latach 1999–2001 Mattarella był ministrem obrony w dwóch rządach. Później należał do ugrupowania Margherita, z którym w 2007 r. wstąpił do Partii Demokratycznej. W 2011 r. został sędzią Sądu Konstytucyjnego.