Szczebelki z drewna

Przekroczyć wezbrane wody rzeki, posiłkując się wyłącznie własnym płaszczem, gdy dookoła przykryte wodą zielone korony łęgów? Posłuchajcie dziś o pewnej krainie, gdzie po dziś dzień dzieje się coś niezwykłego… Gdzie nadal jest jak kiedyś. Drewniana drabina. Część szczebelków wyraźnie odstaje od głównej części. Najwyraźniej ktoś już próbował je wcisnąć na miejsce, ale najwidoczniej zabrakło mu siły. Albo narzędzi. Drabina więc nadal mocno się chybocze. Rozglądam się dookoła. Czy aby na pewno nikt mnie nie widzi? Nikt nie obserwuje? Chyba jestem bezpieczny. Dokoła żywej duszy. Wnętrze stojącej samotnie na uboczu parafialnego kościółka dzwonnicy pachnie drewnem. Mam wrażenie, że dawno nikt tutaj nie sprzątał. Chwytam się pierwszego szczebla drabiny i nieśmiało odrywam nogi od podłoża. „Co ty