Młodzi są odporni

Pamiętam jak dziś, kiedy wybory wygrał Lech Kaczyński. Moje pojmowanie polityki A.D. 2005 było dość podobne do poglądu tych, którzy leją łzy po zwycięstwie Andrzeja Dudy w obawie, że Polska zostanie natychmiast zmarginalizowana. Bo w Europie zaczną się albo to śmiać z nas do rozpuku, albo bać się wszechwładzy „katotalibanu”. Teraz czytam znów, że demokracja natychmiast popadnie w stan zagrożenia (tak, tak, to nie jest nowa śpiewka, moi młodsi znajomi). Jednak dzisiejszym małolacikom zazdroszczę, bo oni nie dają sobie wmówić, że żyjemy w najlepszym ze światów. Wałęsa nie jest dla nich „pierwszym prezydentem”, a opowieść o Okrągłym Stole raczej kojarzy się im z „Władcą Pierścieni” niż z „dziejowym sukcesem”. To oczywiście zagrożenie, bo tabula rasa ich poglądów może w każdej chwili zostać