Cud mniemany

Jak trwoga to do Boga, dobrze człeku popatrz, co to się porobiło z biedną premier Kopacz. Niedawna libertynka (gender to potęga!), co to tęczę popiera, przed księdzem nie klęka, kiedy tylko przegrana dobrze poszła w pięty, poleciała do Rzymu – ratuj, Ojcze Święty! Pierścień cmoka, pobożnie na kolana pada, obok po błogosławieństwo Kamiński się skrada... Gotowi sypać popiół, pościć, pielgrzymować i grzesznikom od Sowy kazać pokutować. – Niech no tylko u góry Franciszek wymodli, by powrócił do PO czas fajny, pogodny, by zostali u władzy kolejne dekady... Aż westchnął dobry papież: Sorry, nie dam rady!