Bal u Senatora (Z Mickiewicza)

Patrz na pismaków, jak się wiją i nie żałują żadnych słów. Jak szczują, jątrzą, kłamią, ryją – Przemysł pogardy rusza znów! Strach ich ożywia, strach przynagla… Skądinąd całkiem słuszny strach, bo gdy się skończy era magla, naród pogoni ich że ach... Dziś dyrektywa: Polskę dzielić! Każdy więc zwija się za trzech, jakby zupełnie zapomnieli, że Andrzej jednak to nie Lech. Cóż to za pasja, zapał jaki, plucie z profilu i en face... Ach, durnie, zdrajcy, ach, łajdaki, żeby was jasny piorun trzasł!