Czas na polskie „nie”

W dniu, w którym nastąpiły najtragiczniejsze w historii Europy zamachy terrorystyczne, byłem... właśnie w Paryżu. Wyleciałem jednak z lotniska Charles’a de Gaulle’a na tyle wcześnie, żeby najbliżsi nie musieli się niepokoić. Jednak wielu moich znajomych, którzy wiedzieli, że jestem w ten piątek w stolicy Francji, jeszcze następnego dnia przysyłało do mnie SMS-y pełne niepokoju. Z Paryża poleciałem do Tunezji, aby przemawiać – o gorzki paradoksie (a może jednak nie jest to wcale paradoks?) – na szczycie Sojuszu Europejskich Konserwatystów i Reformatorów (AECR) na temat m.in. dialogu międzykulturowego i międzyreligijnego. Gdy w sobotę rano mówiłem o tym w Tunisie, także do przedstawicieli elit politycznych krajów muzułmańskich, ale też do muzułmanów – posłów czy europosłów z państw