Najazd wyzwolicieli (1)

Toczyłem ostatnio w Petersburgu trudną dyskusję z gronem tamtejszych historyków i publicystów. Szło o wzajemne rozumienie historii. W kilku drażliwych punktach doszliśmy niemal do zgody, ale pozostały i takie, w których nie potrafiliśmy się nawzajem porozumieć. Gdy ja mówiłem o okupacji Polski do roku 1993, kiedy to ostatni, nigdy nieproszony żołnierz sowiecki/rosyjski opuścił jej terytorium, oni o niewdzięczności ze strony Polaków wobec „wyzwolicielskiej Armii Czerwonej” i braku szacunku dla 600 tys. czerwonoarmistów poległych w walkach o „oswobodzenie Polski od faszystowskiego jarzma”. Problem skutków II wojny światowej – tego, kto w niej zwyciężył, a kto został pokonany, jest, jak okazało się nie tak dawno, podczas burzliwych dyskusji z racji 60. rocznicy jej zakończenia, daleki od