Nadkompetencje Trybunału

Osią sporu pomiędzy większością sejmową a Trybunałem Konstytucyjnym jest wybór pięciu sędziów przez Sejm poprzedniej kadencji. Tu Trybunał Konstytucyjny niewątpliwie stał się stroną konfliktu politycznego, w którym problem praworządności i działania zgodnego z konstytucją stanowi tło drugorzędne. Również ci, którzy popierają prezesa TK w zakresie jego nieposłuszeństwa obowiązującemu prawu, pomijają fakt, że konstytucja nie reguluje kwestii wyboru sędziów. Jedynie wskazuje, że wybiera ich Sejm indywidualnie, w liczbie 15, odsyłając w szczegółowych kwestiach do tekstu ustawy. Poprzez dążenie do nadania konstytucji nowej treści TK wyraźnie pretenduje do pisania jej, jak i ustaw, od nowa, a przecież nie ma takiej kompetencji. W konstytucji bowiem nie ma ograniczeń tego, jak ma być realizowany konstytucyjny zapis o wybieraniu sędziów indywidualnie przez Sejm. O tym decyduje sam Sejm. W związku z tym, jeżeli mówimy, że ponad tym, o czym decyduje Sejm, jest decyzja Trybunału Konstytucyjnego – i to nie w zakresie jedynie porównywania normy konstytucyjnej z normą stanowioną – to jest to stawianie się TK ponad kompetencjami Sejmu i faktyczne pisanie konstytucji na nowo.