Ukraina, pamięć, amnezja

„Kiedy z Ukrainy znikną pomniki Stepana Bandery?”. Pamiętam to pytanie ze spotkań promujących moją książkę o rewolucji majdanu. Pamiętam też zrozumiałe oburzenie słuchaczy, gdy odpowiadałem: „Nie znikną”. Co więcej, będzie ich więcej, wraz z postępującą dekomunizacją i szukaniem mitu założycielskiego dla bijącej się z Rosją Ukrainy. Jak to możliwe, że na Ukrainie jednocześnie czci się morderców Polaków spod znaku UPA i nadaje ulicom nazwy „Mickiewicza” czy też „Polska” (jest taka w Berdiańsku)? Jak pogodzić kult UPA z faktem, że Ukraińcy postrzegają nas jako najbardziej przyjazny wśród narodów Europy? Czy to schizofrenia? Zmiany za naszą wschodnią granicą nie postępują tak, jak chcieliby tego Ukraińcy, a tym bardziej polski obserwator. Brak reform, korupcja, tlący się konflikt z Rosją.